Nauka nie śpi | Fundacja Ewy Błaszczyk Akogo?
 

Nauka nie śpi

19 sierpnia w Klinice Budzik dla Dorosłych na zaproszenie fundacji „Akogo?” odbyło się spotkanie z naukowcami i lekarzami.
Gośćmi spotkania byli dr Anna Duszyk-Bogorodzka oraz prof. Piotr Durka z Zakładu Fizyki Biomedycznej Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz dr Felix Bernhard, neurolog i kierownik zespołu badawczego Laboratorium Neuromodulacji w Psychiatrii z Uniwersytetu w Marburgu (Niemcy).


Spotkanie otworzyła dr Anna Duszyk-Bogorodzka, która przedstawiła najnowsze wyniki badań nad snem u pacjentów z zaburzeniami świadomości.
Sen, który jest niezbędny do regeneracji i funkcjonowania mózgu, może być powiązany z samą świadomością.
Zespół badawczy wykazał, że charakterystyczne cechy snu (tzw. wrzeciona snu i wolne oscylacje) występują częściej u pacjentów w stanie minimalnej świadomości (MCS, eMCS), podczas gdy są prawie nieobecne u pacjentów w stanie niereagującego czuwania (UWS). Sugeruje to, że badania snu mogą pomóc dokładniej zdiagnozować stan pacjenta i lepiej przewidzieć jego szanse na odzyskanie przytomności. Następnie głos zabrał dr Felix Bernhard, specjalista w zakresie najnowocześniejszych metod badania aktywności mózgu. Kieruje on Laboratorium Neuromodulacji w Psychiatrii https://www.psycontrol-lab.de W Marburgu, gdzie wraz ze swoim zespołem rozwija zastosowanie fNIRS (funkcjonalnej spektroskopii w bliskiej podczerwieni). fNIRS to bezpieczna i nieinwazyjna technika, która pozwala nam dosłownie „zajrzeć do wnętrza” pracującego mózgu. Na głowie pacjenta umieszczana jest opaska lub czapka wyposażona w emitery światła bliskiej podczerwieni.
Światło przenika kilka centymetrów w głąb czaszki, odbija się od tkanek i powraca do czujników. Umożliwia to pomiar zmian natlenienia krwi w różnych obszarach mózgu. Ponieważ aktywne neurony wymagają większej ilości tlenu, metoda ta pozwala badaczom określić, które obszary mózgu reagują na przykład na dźwięki, polecenia lub stymulację. Dr. Bernhard bada, w jaki sposób fNIRS może pomóc zoptymalizować terapię tVNS (przezskórna stymulacja nerwu błędnego) m.in. w leczeniu depresji.
Wykorzystanie obu technologii daje szansę na bardziej precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Praca dr Bernharda otwiera nowe perspektywy dla spersonalizowanych metod leczenia - od psychiatrii po neurologię, w tym dla pacjentów w śpiączce.
Spotkanie zapoczątkowało współpracę naukową z zespołem dr. Bernharda, a naszym wspólnym celem jest zaprojektowanie przyszłych badań i terapii dla pacjentów z zaburzeniami świadomości.